Drużyny z zawodnikami lepszymi w górach zgubiły sprinterów, Afonso Eulalio symbolicznie, jednak powiększył przewagę w klasyfikacji generalnej dzięki bonifikacie na premii RedBulla, Giulio Ciccone atakował w końcówce, ale zwycięzcą etapowym nieco niespodziewanie został Alec Segaert z Bahrain Victorious.
Do tego wiadomością dnia była ta o chorobie (rzekomo zaleczonej) Jonasa Vingegaarda.
Krótko mówiąc: kolejny ciekawy dzień na tym Giro. Ale też kolejny, który nie powiększył grona drużyn, które póki co “coś” na nim osiągnęły. A zegar tyka, do końca wyścigu jest już bliżej niż dalej.
Podjazdy w środkowej części etapu to było za wiele dla sprinterów. Ekipa Movistaru licząc na dobry finisz Aulara wzmocniła tempo na tyle, że kolejni specjaliści finiszowania z peletonu odpadali z kurczącej się głównej grupy. W związku z tym temat wygranej etapowej stał się otwarty.
Końcowe kilometry były kręte i wymagające, swojej szansy spróbował tam Giulio Ciccone. Ale naprawdę w peletonie nie chcą, by Włoch wygrał na tym Giro jakiś etap, ponieważ jego akcja trwała tylko 3km.
Po przegrupowaniu prowadzących grupę kolarzy Vismy zaskoczył Alec Segaet, który spróbował długiego finiszu. A że jest dobrym czasowcem a w peletonie nie było “pociągów” sprinterów (bo ci zostali z tyłu wiele kilometrów wcześniej), pogoń nie była tak skuteczna i Belg z Bahrain Victorious dojechał pierwszy z symboliczną, ale wystarczającą przewagą.
A co z chorobą Jonasa? Podobno zmagał się z problemami zdrowotnymi przez kilka dni. Deszczowe etapy w pierwszej części wyścigu sprawiły, że wielu zawodników było albo przeziębionych albo zmagało się z zatruciami. Czy czasówka była najgorszym jego dniem w tym wyścigu? Dowiemy się w sobotę, ale być może problemy zdrowotne tłumaczą dotychczasową jazdę drużyny Visma. Dziś żółte koszulki były częściej widoczne na czele peletonu, jednak głównie w momentach, gdy trzeba było przeprowadzić Vingegaarda bezpiecznie przez trudne zjazdy. Selekcję na podjazdach, tak jak wspomniałem co do zasady zrobili zawodnicy Movistaru.
Czy mając w perspektywie sobotni, bardzo trudny etap dziś ktoś z faworytów postanowi “sprawdzić nogę” w końcówce? Nawet, jeśli na czele będzie ucieczka, to dwa podjazdy na ostatnich kilometrach mogą zachęcać do jakiejś akcji. Ze szczytu ostatniego wzniesienia do mety jest jednak 14km jest zjazdowych a następnie płaskich, zatem nie będzie łatwo uciec. Choć zapewne Ciccone znów spróbuje, bo jemu i ekipie Lidl-Trek również powoli kończy się czas.
Na 12 etapów wygrywali póki co reprezentanci sześciu drużyn. Owszem, Ciccone miał koszulkę lidera przez jeden dzień, ale to z pewnością poniżej oczekiwań jego drużyny.
Bahrain wczoraj do koszulki lidera dzielnie wiezionej przez Eulalio dołożył właśnie wygraną etapową a sam Eulalio powiększył swoją przewagę dzięki bonusowi z premii RedBulla (cztery sekundy zarobił tam również O’Connor, przy tej okazji ciekawostka, w top 10 generalki mamy obecnie czterech Australijczyków). To wszystko oznacza, że na każdym kolejnym etapie zespoły bez żadnych sukcesów w tym wyścigu będą coraz bardziej nerwowo szukać jakiegoś sposobu na rozwiązanie tej sytuacji.
W programie dziś mamy 189km, z czego większość płaska. Ciekawe rzeczy powinny zacząć się dziać od premii lotnej (155km, ok. 16.10). Pierwszy z podjazdów (167km) to 16.30, następnie czekają sekundy na premii RedBulla (172km) oraz ostatni podjazd (175km, 16.45). Finisz o 17.00, mniej więcej jak codziennie.
Tymczasem na kobiecym Vuelta a Burgos sprinterski etap wygrała Lorena Wiebes, bo któżby inny. Dominika Włodarczyk była za to czujna na premii bonusowej i zgarnęła 4” bonifikaty do klasyfikacji generalnej. Dzisiejszy etap na ogólnym profilu wygląda jak kończący się niewielkim podjazdem, ale ostatni kilometr ma tylko 3%, zatem to nadal raczej teren dla sprinterek. Transmisja jest od 14.30-16.00, czyli kończy się akurat przed tym, gdy coś ciekawego zacznie się dziać na Giro.

