Kronika Kolarska 04.09.2024

Dramat van Aerta, heroiczna obrona czerwonej koszulki przez O’Connora i presja, jaką na Rogicu wywierali Mas i Carapaz. Etap z metą przy Lagos de Covadonga dostarczył sporej dawki emocji – i tych dobrych i tych złych.

Najważniejsza wiadomość: van Aert podczas zjazdu z Collada Llomena upadł wraz z innymi zwodnikami i gdy wsiadł na rower okazało się, że nie jest w stanie pedałować. To jest ewidentnie feralny zakręt z jakąś nienajlepszą nawierzchnią, ponieważ kilka lat temu doszło na nim do podobnej kraksy.

Dla van Aerta to koniec tej Vuelty, koniec marzeń o dwóch koszulkach: punktowej – niemal do tego momentu pewnej i górskiej – o którą wczoraj walczył na premiach. A także poważny znak zapytania dotyczący jego udziału w mistrzostwach świata. Według komunikatu drużyny Visma LaB van Aert nic nie złamał, natomiast rana kolana jest głęboka i poważna.

To bardzo przykra, łamiąca serce wiadomość, ponieważ van Aert dopiero co odbudował pełnię dyspozycji po kontuzji doznanej podczas pechowego upadku na wiosennym klasyku Dwars Door Vlaanderen.

Wczorajszy dzień był również tym, podczas którego pod presją postawiony został Primoz Roglic. na Collada Llomena atakowali go Mas i Landa, co powtórzyli na Lagos de Covadonga, gdzie dodatkowo wsparł ich w tych wysiłkach Carapaz.

To kolejny raz, gdy na etapie z dłuższymi podjazdami Roglic jedzie w trybie minimalizowania strat – to wciąż on ma przewagę taktyczną nad rywalami a także kończącą wyścig czasówkę. BIorąc jednak pod uwagę, że gdy mamy do czynienia z kumulacją trudności, zaczyna mieć problemy, co zapowiada szczególnie ciekawy, sobotni etap.

Z plecami Masa, Roglica, Landy i Carapaza heroiczną walkę o utrzymanie prowadzenia w klasyfikacji generalnej toczył Ben O’Connor. Systematycznie tracił kolejne sekundy, ale nie załamał się i do mety dojechał 58” za Roglicem. Zatem wystarczyło to, by jeszcze przynajmniej przez dzień lub dwa jechać w czerwonej koszulce lidera!

Co ważne, Roglic, Mas i Carapaz pojechali podjazd w znakomitym czasie, najlepszym od 2005r, więc nie było żadnego oszczędzania się i nie za wiele spowalniających, taktycznych zagrań. Z kolei O’Connor, choć wyraźnie od nich słabszy (jak również od Rodrdrigueza, Skejlmose, Gaudu, Landy i Yatesa) uzyskał czas lepszy niż Valverde, Contador i Rodriguez w 2014 (wtedy, gdy z ucieczki etap wygrał Przemysław Niemiec).

A jeśli już jesteśmy przy temacie ucieczki, to w końcu z ucieczki dnia etap wygrał Marc Soler. Szczwany lis ograł Zanę i Poole’a i sięgnął po swój trzeci w karierze etap Vuelty.

A co dziś?

A dziś “wirtualny” dzień odpoczynku, etap dla ucieczki lub sprinterów. Ale ponieważ wycofał się kontuzjowany van Aert, odpowiedzialność za kontrolę peletonu spadnie tylko na ekipę Alpecinu, więc raczej stawiam na ucieczkę. No chyba, że powieje wiatr i znów będą się działy jakieś dziwne rzeczy. Finisz w Santadner, jak codziennie około 17.30.

oryginalny post na facebooku