Co roku na Giro d’Italia Włosi przygotowują dla kolarzy o wiele więcej niż cztery podstawowe klasyfikacje. Obok tradycyjnych koszulek: różowej, cyklamenowej, niebieskiej i białej można konkurować w niezliczonej ilości kategorii.

Klasyfikacja generalna

Różowa koszulka lidera jest symbolem Giro d’talia. Jej kolor pochodzi od barwy papieru, na jakim wydawany jest “La Gazzetta dello Sport”, dziennik, którego właściciel, RCS organizuje wyścig.

Tak jak w niemal każdej kolarskiej imprezie, liderem (a na końcu zwycięzcą) jest kolarz, który w najkrótszym czasie pokona trasę zawodów. Od tego czasu odejmuje się ewentualne bonifikaty czasowe, które można zyskać na metach etapów za trzy pierwsze miejsca (odpowiednio 10”, 6” i 4”) oraz na lotnych premiach (3”, 2”, 1”).

Sponsorem różowej koszulki jest Enel, włoski koncern energetyczny.

Nagrodą główną jest €115668, drugie miejsce to €58412 a trzecie to €28801.Od 10. do 20. lokaty można zarobić €2863. Szału nie ma.

Dodatkowo przewidziane są bonusy związane z 100. edycją wyścigu, zwycięzca otrzyma dodatkowe €90000. Cenną pamiątką jest również, wykonane z miedzi, pozłacane trofeum.

Każdy dzień w koszulce lidera to nagroda w wysokości €1000.

Klasyfikacja punktowa

Teoretycznie jest to konkurencja dla najlepszego sprintera. Jej lider jedzie w koszulce fioletowej, nazywanej tradycyjnie “cyklamenową”. W tym roku powrócono do tego, bardziej tradycyjnego koloru, przez kilka sezonów sprinterzy walczyli o koszulkę czerwoną.

Zawodnicy zbierają punkty za miejsca na metach etapów oraz premiach lotnych umiejscowionych na trasie (zazwyczaj po dwie na etap).

Etapy podzielone są na cztery kategorie. Na najbardziej płaskich za zwycięstwo do zdobycia jest 50 punktów (punktuje pierwszych 15 kolarzy), na najbardziej górzystych zaledwie 15 (punktuje pierwsza “10”), czyli mniej niż pierwszy kolarz na premii lotnej usytuowanej na etapie sprinterskim (do wzięcia jest 20 punktów). Na etapach jazdy indywidualnej na czas punktów nie zdobywa się w ogóle.

Ponieważ przynajmniej część sprinterów planuje wycofać się przed ostatnim tygodniem, mimo, że punktacja preferuje właśnie ich specjalność, niewykluczone, że zwycięzcą zostanie zawodnik nie najszybszy a po prostu regularny.

Sponsorem koszulki cyklamenowej jest popularna marka kawy, Segafredo, która ufundowała nagrodę dla zwycięzcy w wysokości €10000.

Klasyfikacja górska

Przez lata najlepszy “góral” Giro d’Italia jeździł w koszulce zielonej. Teraz jest ona niebieska i sponsoruje ją Bank Mediolanu.

To klasyfikacja dla zawodników, którzy ścigają się na wytypowanych przez organizatora podjazdach. Na szczytach usytuowana jest premia, gdzie za kolejne miejsca kolarze zdobywają punkty. Zależnie od umiejscowienia na etapie oraz trudności wzniesienia, premie górskie podzielone są na pięć kategorii: 4 (punktuje trzech kolarzy, do zdobycia 3,2,1), 3 (punktuje czterech, do zdobycia 7, 4,2,1), 2 (pierwsza szóstka, 15, 8, 6, 4, 2, 1), 1 (pierwsza ósemka, 35, 18, 12, 9, 6, 4, 2, 1). Dodatkowo na przełęczy, w najwyższym punkcie wyścigu usytuowana jest “Cima Coppi”, premia pamięci Fausto Coppiego (punkty dla pierwszej dziewiątki, 45, 30, 20, 14, 10, 6, 4, 2, 1) a przełęcz Mortirolo upamiętniająca Michele Scarponiego (kategoria 1) będzie punktowana podwójnie. Finisze na podjazdach są punktowane do klasyfikacji górskiej: 15, 10, 6, 4, 2, 1.

Najlepszy “góral” setnego Giro d’Italia wygra €5000.

Klasyfikacja młodzieżowa

To, wyjątkowo, klasyfikacja równie prosta co klasyfikacja generalna, tyle, że dla zawodników poniżej 26 roku życia. Koszulka najlepszego “młodzieżowca” jest biała, jej sponsorem jest sieć sklepów Eurospin. Do wygrania jest €10000.

Wygrana etapowa

Na każdym z etapów poza bonifikatami czasowymi, punktami do klasyfikacji punktowej, oraz ewentualnie do górskiej, można wygrać trochę grosza. Za pierwsze miejsce jest to €11010, za drugie €5508, trzecie €2753 aż do dwudziestego, za które zarabia się €276. Wino musujące, którym każdego dnia kolarze świętują na podium to prosecco marki Astoria.

Klasyfikacja drużynowa (“Zwycięski Team”)

To typowa, obecna na większości imprez szosowych klasyfikacja. Na każdym z etapów liczy się czas trzech pierwszych zawodników z danego zespołu. Suma z kolejnych etapów (a nie czas trzech najlepszych zawodników w klasyfikacji generalnej) ustala kolejność w klasyfikacji drużynowej.

Klasyfikacja “Super Team”

To odpowiednik klasyfikacji punktowej, tyle, że dla drużyn. Pierwszych 15 zawodników na mecie etapu (50 za pierwsze, 1. za piętnaste miejsce) oraz pierwszych 5 na premii lotnej (8,5,3,2,1p) zbiera punkty do “Super Team”, które są liczone nie na konto indywidualne a drużynowe.

Klasyfikacja walecznych

Na Vuelta a Espana podobna klasyfikacja ma nawet swoją koszulkę i jest nazywana “klasyfikacją kombinowaną”. Na Giro to jedna z pobocznych klasyfikacji i polega na zbieraniu punktów na metach etapów oraz każdym rodzaju premii: i lotnej i górskiej.

Klasyfikacja premii lotnych

Jakby tego było mało, same premie lotne również mają swoją, odrębną klasyfikację. Na każdej premii lotnej punktuje pięciu kolarzy. Ten z najwyższą sumą na koniec wyścigu wygrywa.

Klasyfikacja ucieczkowa

Zwycięzcą na koniec wyścigu zostanie kolarz, który przejedzie najwięcej kilometrów w ucieczkach. Wypruwanie sobie żył na etapie daje €250 nagrody, w całym wyścigu €5000.

Fair Play

Zespół, który w tej klasyfikacji uzbiera najmniej punktów, wygrywa nagrodę “Fair Play”. Przykładowo upomnienie to pół punktu, każde 10 franków kary to 1 punkt, dyskwalifikacja to 2000 punktów.

Ufff… to mniej więcej tyle. Kolarstwo to prosty sport, prawda?

Zdjęcie okładkowe: Photo LaPresse – Gian Mattia D’Alberto 04/05/2017 , materiały prasowe RCS

Skomentuj

Komentarze

Powered by Facebook Comments